A world full of little awesome things

Het is 3 september, zonnig, warm, met een paar hele fijne meiden huppelend op de woorden "WAT EEN KUTFEEST" af, de entree van Valtifest 2011. Boven de entree staat een orkest vol trommels en trompetten alvast een stukje goed humeur toe te blazen, het werkt. De hele rij danst mee en ineens is dat wachten helemaal zo erg niet meer. Alhoewel Valtifest lekker algemeen bekend is in Nederland, denk aan de gekke reclames op MTV vol vage teksten als "Ome Piet gaat altijd te hard", of nog mooier: "Mama doet anders nooit zo", treffen we hier (gelukkig) toch weinig "algemeen publiek" aan. Een groot gekkenhuis, vol hele fijne hippies zonder grenzen. Juist hun communicatieuitingen trekken deze types aan en stoten zij die hier de humor niet van inzien af. Slim gedaan vind ik zo, ook daar kijk je naar als Communicatiestudentje.

Vandaag gaan we als het fijne doch frustrerende familiespel door het leven, namelijk verkleed als 'ganzenbord'. Toepasselijk bij het thema van die dag: "All in the Family". Helaas deed ik al snel mijn outfit eer aan, want het duurde nog geen twee uur of ik verloor de helft van mijn inboedel. YES CLEO, weer lekker bezig... Een beetje boos liep ik rond over de NDSM werf in Amsterdam, zoekend maar stiekem toch hier en daar een dansje doen. Terug naar de -al vrij smerig geworden- dixie's, de plek waar ik het laatst alles nog had. Het meest vervelende aan deze constatering is dat ik niet alleen mijn eigen haffeltje en voorzieningen kwijt ben geraakt, nee, ik zou geen Cleo heten als het zo makkelijk was. Ook dat van mijn lieve vriendinnetjes lag nog ergens in zo' n dixie, of ergens anders op de grond.

Nope, niks, noppes, nada, teleurgesteld loop ik terug naar Tom Trago, die heerlijk staat te draaien en ik dus nu al een half uur mis wegens een stukgelopen zoekactie. Ik sjok terug naar de rest van het ganzenbord om het nare nieuws te delen. En wat vind ik op de terugweg.... Niet wat ik zocht, zo'n feest was het niet, maar wel een jongeman, net iets te dik voor zijn wat naakte outfit, die in een klap tot held van de dag is benoemd.

Een klein glimmend ballenknijpertje en een paar mooie gymnastiekpasjes trokken ieders aandacht, echter blijf ik als een van de enige ook daadwerkelijk even stil staan om deze man te bewonderen. Per direct verschijnt een grote glimlach op mijn gezichtje en het leven is in een paar seconde ineens een stukje kleurrijker geworden. Veel te laat, maar na de eerste verwondering, maak ik ook een kort filmpje van mijn grote vriend, om de rest van het ganzenbord ook op te vrolijken en mezelf een beetje in te dekken voor het commentaar wat komen gaat. Nu deel ik dit stukje heldhafitgheid ook graag met jullie, want juist deze types, maken de wereld net een stukje leuker. Mijn wereld wel althans!