Voordat ik binnenkwam in de versierde huiskamer, waar jouw verjaardag werd gevierd.
Waarschuwde je "Mijn familie is een drama, let daar niet op"
Zo'n verjaardag waar die tante Mariet ooit wel eens grote ruzie met jullie Annie heeft gehad.
Die kijken elkaar nog steeds niet altijd al te liefdevol aan, constateerde ik al gauw.
Oma was gister nog heel boos op moeders, omdat ze de verkeerde boodschappen mee had gebracht.
Je pa maakte je broertje net bijna aan het huilen, wegens diefstal op de laatste hap van zijn gebakje. Waar ik dan wel weer om kon lachen, terwijl ik dat van mij afstond met een aai over zijn bol, ter compensatie van dit grote probleem.
Na een boze doch tikkeltje smekende, sussende blik van jou, kan al het bezoek net op tijd,
doen of er niks aan de hand is.
Voor de jarige.
Het glas wordt geheven door je opa,
Hij maakt heel soepel, een einde aan de ongemakkelijke stilte.
Na een klap op tafel roept hij"Op de jarige"! Waarna iedereen lacht.
Ik doe mijn jas aan en jij dankt me, met een brede glimlach voor mijn komst,
Lachend deel ik je drie kussen uit en zeg: "Ook al mocht het niet, ik heb toch opgelet
En van alle familie's die ik ooit gezien heb vind ik die van jou het allerstomst".
Jij begrijpt mijn sarcasme en zegt dat je ook 'echt wel' van ze houdt enzo.
"Je kan niet anders, dat doen ze namelijk ook van jou"
Ik ben geen ontzettend dik familiemens, maar toch besef ik met een lach
De wijze les van deze dag, :
Familie zijn, gaat niet altijd zonder slag of stoot.
Maar wat het mooi maakt, niemand heeft het hierbinnen ooit,
voor eeuwig en altijd verkloot.
Meningsverschillen, soms zelfs een corrigerende tik van pa of ma.
Uiteindelijk gebeurd alles uit liefde, liefde voor elkaar.
Dat is dan ook de rede dat ze hier met zijn alle voor jou zitten,
Met of zonder ruzie, toch opnieuw, ieder jaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten