Zieke beschaving

We leven in een lekkere zieke beschaving. Dat hoor ik al langer, niet alleen op het nieuws, ook op van die 'praatverjaardagen'. Ik heb de afgelopen verjaardagen geconstateerd dat ik daar toch wel een schoonvoorbeeld van ben, goed of slecht? Dat mag jij bepalen.

Ik heb nu de beruchte en nare tentamen periode en oh man.. No mercy on me. Dat is zeker. 6 hertentamens, waarvan ik er gewoon 6 wil halen. As simple as that.
Het enige waar ik echter aan denk is: mezelf door deze periode heen manoeuvreren, op naar het weekend van 27 en 28 januari. Het weekend dat ik klaar ben met leren en school. Dat mijn lijn weer losgeknipt wordt en ik als een dolle Amsterdam in ren voor een brute nacht in de Melkweg, Electric Deluxe, te genieten van onder andere DVS1 en een vijf uur durende set van de welbekende en altijd fijne Speedy J. Vervolgens kruip, rol en trein ik naar huis met mijn goede vriendje (misschien wel beste, maar ik ben liever voorzichtig met die termen op openbare sites als deze). Waarna we na enkele uren slaap Eindhoven in racen voor een thuiswedstrijd in het Klokgebouw. Awakenings Eindhoven. Dit is een weekend vol heel grof beukgeweld, iets wat ik de afgelopen weken nogal heb moeten missen. Na zolang uit de running te zijn geweest pak ik het ook niet half aan, dat begrijp je.

Waarom heb ik dit moeten missen? Gedeeltelijk door de drukte, voornamelijk door mijn geopereerde neus. Hier komt dan het tweede gedeelte waardoor ik tot mijn constatering kwam, weet je nog, onze zieke beschaving. Daar waren we. Ik vond mijn neus niet mooi, again as simple as that! Met als gevolg dat ik er een wat te serieuze man met een brilletje, er lekker in heb laten hakken, zodat hij wel naar mijn zin is. Oh man, als je dat zo zegt kan je zelf wel door de grond zakken en toch ook weer niet helemaal. Voor mezelf is dit natuurlijk een weloverwogen keuze en wat de rest van de wereld daar dan over denkt interesseert me vrij weinig. Ik ben geen moraalridder vol leuzen als "schoonheid zit van binnen" en poeder mezelf ook niet helemaal in. Van alles heb ik een beetje en ik haal overal het fijne uit, dat is de fijnste manier van leven heb ik besloten. Voor mij dan. Ik ben niet snel bang, althans, niet voor pijn en toen ik de kans kreeg er een mooier exemplaar neus op te zetten greep ik die met beide handen aan.

Dat is de rede dat ik het deze weken wat rustiger aan moet doen en iets minder TECHNO eet en iets meer PIE. Verjaardagen heb ik genoeg gezien namelijk en ik heb dus ook genoeg aan moeten horen dat er helemaal niks mis is met mijn neus. Vooral op die praatverjaardagen worden al die zaken onder de loep gelegd en afgekeurd. Ik geloof dat ik er veel minder moeite mee heb, die 'zieke beschaving' van ons. Dat alles tegenwoordig kan, is toch niet alleen maar negatief? Ik maak er gebruik van wanneer het mij uitkomt en als ik het te ver vind gaan neem ik er geen deel aan. Er gebeurd genoeg waarvan ik rode wangetjes krijg, maar aan al die gekke scènes hoef ik niet mee te doen als ik dat niet wil. Er is nog nooit een naakte vrouw naar me toe gerend op het strand, die eiste dat ook ik uit de kleren ging. Als we er dan andersom ook geen probleem van maken, is het toch gewoon opgelost? Ik heb daar allemaal niet zo'n last van, jij leeft jouw leven, doe er zelf mee wat je wilt, zolang je andere er niet mee lastig valt. Dat laatste gedeelte "zolang je andere er niet mee lastig valt" wordt helaas vaak vergeten en dat gaan wel tegen al mijn rechtvaardigheidsgevoel in. Maar dat is een ander verhaal.

Waar je zo al niet over nadenkt van een paar weken zitverjaardagen afgaan hè!